Έχουμε τη χαρά να παρουσιάσουμε το νεότερο βιβλίο του κ.Νίκου Νέζη (αυτοβιογραφικό), βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών.
Ευχαριστούμε το Νίκο Νέζη για το εκπαιδευτικό του έργο και την προσφορά του στην κοινωνία και γιατί αποδέχτηκε την πρόταση του Ελληνικού Δικτύου «Φίλοι της Φύσης» να τον ανακηρύξει επίτιμο μέλος του (17-10-2015).
Στο τέλος της ανάρτησης παρουσιάζονται φωτογραφίες από τις τιμητικές βραυβεύσεις καθώς και τα εξώφυλλα των βιβλίων του Νίκου Νέζη.
Όποιος/α ενδιαφέρεται μπορούμε να στείλουμε το βιβλίο του σε μορφή PDF για μη εμπορική χρήση – Αίτημα με ονοματεπώνυμο και μέιλ/ αποστολή στο μέιλ των ΦτΦ naturefriendsgreece@gmail.com
ΝΙΚΟΣ ΝΕΖΗΣ – Συνοπτικό βιογραφικό: Ο Νίκος Κ. Νέζης γεννήθηκε το 1940 (20/5) στον Πειραιά όπου τελείωσε το Ε΄ Γυμνάσιο. Σπούδασε ηλεκτρονικός στη Σιβιτανίδειο Σχολή και στο Στρατό υπηρέτησε στο Τεχνικό Σώμα (Τε.Σ) ως Αξιωματικός Τηλεπικοινωνίας (1963-1965). Στο διάστημα 1966-1995 εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, κυρίως στη Διεύθυνση Οργάνωσης, ως Αναλυτής (από το 1975). Είναι παντρεμένος με την Μαρία Παπαχρήστου από το 1975 και έχει δύο παιδιά τον Κώστα και τον Γιώργο….
Από το 1967 μέχρι και το 2021 ασχολήθηκε με την πεζοπορία και ορειβασία. Έχει ανέβει σε πάρα πολλά ελληνικά βουνά, τις πιο πολλές φορές με ολιγομελή ομάδα ή μοναχικά με σκοπό τη μελέτη και συνεχή φωτογράφισή τους. Τις δύσκολες και χειμερινές αναβάσεις τις πραγματοποίησε με τον Φ.Ο. Πειραιώς μέχρι το 1976 και με τον Ε.Ο.Σ. Αθηνών το διάστημα 1976-1986. Το 1986 έγινε ιδρυτικό μέλος του Αθηναϊκού Ορειβατικού Συλλόγου (Α.Ο.Σ.) και εκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. του, ως Υπεύθυνος του «Κέντρου Ορειβατικών Μελετών» μέχρι και το 1988. Τη διετία 1989-1990 διετέλεσε Πρόεδρος του εν λόγω Συλλόγου (Α.Ο.Σ.).
Το 1992 εκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.) και το διάστημα 1994-2004 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας αυτής.
Από το 1977 μέχρι σήμερα έχει γράψει 26 βιβλία σε έντυπη και ψηφιακή μορφή.
Άρθρα του για τα ελληνικά βουνά και τη φύση, καθώς και για την ορειβασία – αναρρίχηση (φιλοσοφία – ιστορία) έχουν δημοσιευθεί σε ορειβατικά, φυσιολατρικά κ.ά. περιοδικά καθώς και σε εγκυκλοπαίδειες.
Για την προσφορά του στον πολιτισμό και στην ελληνική ορειβασία έχει βραβευτεί από τον Ε.Ο.Σ. Κατερίνης (Ιαν. 2001) και τον Α.Ο.Σ. (Σεπτ. 2005), καθώς και από το Ελληνικό Δίκτυο «Φίλοι της Φύσης», ως επίτιμο μέλος του (17-10-2015).
Στις 30 Ιανουαρίου 2010 ανακηρύχθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση της Ε.Ο.Ο.Α. Επίτιμο Μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης για την προσφορά και το σημαντικό έργο του ως Γενικός Γραμματέας της (1994-2004), για τη μεγάλη δωρεά βιβλίων – περιοδικών – χαρτών (3.200 τίτλοι) και των αρχείων του (100 φάκελοι) στη Βιβλιοθήκη της Ε.Ο.Ο.Α., καθώς και για το σύνολο του συγγραφικού του έργου.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2011 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το τρίτομο έργο του «Τα ελληνικά βουνά – Γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια».
Στις 21 Ιουνίου 2018 τιμήθηκε από το Δήμο Δίου – Ολύμπου για την προσφορά του στην ανάδειξη του Ολύμπου.
Δώρισε (Ιαν.-Φεβρ. 2025) στο Σύλλογο των Αθηναίων το ψηφιακό φωτογραφικό του αρχείο (11.000 φωτ.) και την ψηφιακή βιβλιοθήκη του (250 βιβλία και μελέτες) με θέματα από το πολιτιστικό και το φυσικό περιβάλλον της Αττικής.
Νίκος Νέζης: Αναμνήσεις από τα Ψηλά Βουνά «ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΟΥ ΖΩΗ 1967 – 2021″
Αντιγράφουμε από την ενημέρωση που έκανε ο ίδιος ο Νίκος Νέζης, συγγραφέας, ορειβάτης, ερευνητής στη σελίδα του στο Facebook.:
Το τελευταίο βιβλίο μου σε pdf (σ. 170 – κείμ. & φωτ.). Το «κύκνειο άσμα» μου. Κληροδότημα στην οικογένειά μου και στους φίλους μου. Παραθέτω τον πρόλογο και τον επίλογο.
Πρόλογος
Το βιβλίο αυτό άρχισε να γράφεται τον τρίτο χρόνο της θεραπείας μου από τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη με μετάσταση σε όλα τα οστά και μετά από δύο γεγονότα που με ξύπνησαν από την αδράνεια που μου είχε προξενήσει η ασθένειά μου. Όταν έμαθα για τον καρκίνο τον Απρίλιο του 2022 και πόσο σοβαρή ήταν η κατάστασή μου (πιθανώς 6-8 μήνες ζωής), σταμάτησε και κάθε επιθυμία για διάβασμα, έρευνα και συγγραφή βιβλίων, όπως είχα συνηθίσει και έκανα 45 χρόνια (1977-2022) που έγραψα 23 βιβλία.
Όταν άρχισα τη θεραπεία και είδαμε με το γιατρό μου ότι με «έπιασε» και ότι παρατάθηκε θεωρητικά ο χρόνος ζωής μου, γύρω στα 4-5 χρόνια αναθάρρησα και ασχολήθηκα με την έρευνα και συγγραφή 2 ακόμα βιβλίων, αλλά όταν τελείωσαν και αυτά, η ψυχολογία πάλι έπεσε και δεν ήξερα τι να κάνω, οπότε ήρθαν αυτά τα δύο γεγονότα που γράφω στην αρχή. Το ένα ήταν η συγγραφή από τον φίλο Παναγιώτη (Τάκη) Ζώτο του βιβλίου του (Μια ζωή «Απάνου στα βουνά») όπου εξιστορούσε με ωραίο προσωπικό τρόπο της εμπειρίες του από τα βουνά που είχε ανέβει, τα περισσότερα και μαζί μου. Το άλλο γεγονός ήταν η συνομιλία που είχα με τον σπουδαίο διαδικτυακό φίλο Τάσο Λύτρα, νομικό, συγγραφέα – ερευνητή και ορειβάτη που είχαμε συνεργαστεί στο παρελθόν σε πολλά θέματα της ορεινής φύσης, όταν με ρώτησε για κάποιο θέμα και του απάντησα ότι δεν ασχολούμαι πλέον γιατί δεν έχω όρεξη και ψυχολογία για έρευνες, αφού δεν μπορώ να πηγαίνω στα βουνά. Τότε μου είπε κάτι σπουδαίο, που με έβγαλε από την αδράνεια: «Γράψε Νίκο, γράψε με την ψυχή σου. Το σώμα και η ψυχή θυμούνται». Τάκη και Τάσο σας ευχαριστώ!
Έτσι αποφάσισα να αρχίσω να γράφω αυτό το βιβλίο. Είναι μία καλή άσκηση μνήμης και επαναφοράς συναισθημάτων. Δεν έχω ευχέρεια στο γράψιμο τέτοιου είδους, αλλά θα προσπαθήσω. Είχα γράψει βέβαια στο παρελθόν 4 μικρά αφηγήματα (1-2 σελ.), αλλά συνήθως έγραφα σε στυλ ελεύθερου «ποιήματος» τα διάφορα συναισθήματα και σκέψεις μου (βλ. βιβλίο μου «Σκέψεις εικονογραφημένες»).
Θα γράψω λοιπόν ελεύθερα, χωρίς κανόνες συγγραφής, όπως μου υπαγορεύει η μνήμη μου, η ψυχή και η καρδιά μου και ότι προκύψει. Εκτός από την καταγραφή των συναισθημάτων μου, έδωσα και μεγάλη προσοχή και σημασία στο να γράψω και σωστές πληροφορίες για τα βουνά και την ορειβατική ιστορία, γιατί σε αυτό το θέμα υπάρχει πρόβλημα στις διάφορες δημοσιεύσεις. Ελπίζω να μην κουράσουν οι λεπτομέρειες αυτές, που πιστεύω θα είναι χρήσιμες σε πολλούς.
Είχα σκεφτεί βέβαια και στο παρελθόν να γράψω κάτι από τη ζωή μου στα βουνά, αλλά με εμπόδιζε το γεγονός ότι αισθανόμουν ότι έχω κάνει πολύ λιγότερα από αυτά που είχαν επιτύχει άλλοι ορειβάτες και έτσι έλεγα τι να γράψω εγώ τώρα; Δεν έγινα ο «σκληροπυρηνικός» ορειβάτης-αλπινιστής, όπως οι περισσότεροι, αλλά παρέμεινα ένας απλός πεζοπόρος. Έγινα όμως ένας «σκληροπυρηνικός» ερευνητής και μελετητής της ορεινής φύσης και των βουνών.
Τώρα που συνειδητοποίησα ότι αυτά που έχω επιτύχει συγγραφικά είναι πάρα πολλά και αποτελούν πρότυπα βοηθήματα για τους ορειβάτες και μελετητές, αλλά και ότι αυτά που θα γράψω αφορούν τη δική μου ζωή, τα δικά μου συναισθήματα, τα δικά μου «κατορθώματα», και άρθηκαν οι όποιες επιφυλάξεις είχα, αποφάσισα να αρχίσω το γράψιμο αυτού του βιβλίου. Όταν έγραφα τα δύο τελευταία βιβλία μου είχα πάρα πολύ άγχος και πίεση μήπως δεν προλάβω να τα τελειώσω και αυτό με κατέβαλε ψυχολογικά. Τώρα που το ξεπέρασα, λόγω του είδους του βιβλίου, απελευθερώθηκα! Τρόπος του λέγειν, γιατί όταν άρχισα να γράφω πάει και η ελευθερία μου, πάλι τα ίδια! Ευτυχώς μου πήρε μόνο 1 μήνα να το τελειώσω!
Γράφω λοιπόν για αυτά που θυμάμαι, που έχουν όμως και κάποιο ορειβατικό, ιστορικό, αρχαιολογικό, πολιτιστικό ή άλλο ενδιαφέρον, εφόσον βέβαια υπάρχει φωτογραφικό υλικό για τεκμηρίωση, και έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μου και καθόρισαν αρκετά τη ζωή μου! Για αυτά που έζησα και βίωσα γράφω! Αυτά που ήταν η άλλη μου ζωή!
Επίλογος
Ίσως κάποιοι αναγνώστες διαπιστώσουν ότι οι περιγραφές των αναβάσεων και εξορμήσεών μου, όσο πηγαίνω προς το τέλος του βιβλίου δεν έχουν αυτό το ύφος της γραφής που κυριαρχούσε στις περιγραφές των πρώτων χρόνων, όπου τα συναισθήματα ξεχείλιζαν και τα αποτύπωνα αβίαστα στο βιβλίο. Νομίζω όμως ότι αυτή η μεταλλαγή του ύφους και του είδους γραφής είναι φυσιολογική, γιατί μετά τα τόσα πληροφοριακά βιβλία που έχω γράψει για τα βουνά οδήγησαν σταδιακά το πάθος μου και προς τη σωστή ενημέρωση των αναγνωστών, στην οποία έδωσα αρκετή σημασία. Στην ψυχή μου όμως, ευτυχώς, ένιωθα σε όλη τη διαδρομή των 54 χρόνων τα ίδια συναισθήματα και πάθος για τα βουνά, όπως και στην αρχή. «Χωρίς τα βουνά, απλά δεν υπάρχω». Νομίζω αυτό τα λέει όλα.
Παραθέτω παρακάτω αυτό το «ποίημα» που είχα γράψει παλαιότερα και το έχω συμπεριλάβει στο βιβλίο μου «Σκέψεις εικονογραφημένες». Νομίζω εκφράζει με λίγα λόγια και απόλυτα «την άλλη μου ζωή» στα βουνά, που επηρέασε, όπως ήταν φυσικό, και την υπόλοιπη ζωή μου.
ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΝΕΖΗ
[Ο Νίκος Νέζης ανακηρύσσεταιστο στο συνέδριο των Ελληνικού Δικτύου «Φίλοι της Φύσης», επίτιμο μέλος του (17-10-2015) α) για το πλούσιο ερευνητικό του έργο β) για την ορειβατική του διαδρομή και γ) για τη συνεισφορά του στην προστασία της βιοποικιλότητας.]
[ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ: Στο συγγραφέα – ερευνητή κ. Νίκο Νέζη, για το τρίτομο έργο του «Τα ελληνικά βουνά – Γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια».]
[Ο Νίκος Νέζης ανακηρύσσεται επίτιμο μέλος της Ε.Ο.Ο.Α. – Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης]
[Στις 21 Ιουνίου 2018 τιμήθηκε από το Δήμο Δίου – Ολύμπου για την προσφορά του στην ανάδειξη του Ολύμπου.]
ΤΑ ΕΞΩΦΥΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΣΧΙΔΕΣ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΕΖΗ
